Roparun 2010

Afgelopen Pinksterweekend was het zo ver, de Roparun! Net als voorgaande jaren werd ook dit jaar de non-stop estafetteloop van Parijs naar Rotterdam georganiseerd ten behoeve van diverse doelen die het leven van kankerpatienten draaglijker maken. In totaal doen 275 teams mee aan het evenement.

Het Sparta Supporters Running Team bestaat uit 21 enthousiaste supporters van Sparta Rotterdam. Ons team bestaat uit 8 lopers, 4 fieters, 4 chauffeurs, 2 masseurs, 2 verzorgers (“catering”) en 1 team captain. We waren met z’n allen ondanks de degradatie naar de Eerste Divisie vastberaden de loop te volbrengen.

Vanaf de start dient een routine te worden gevolgd waarbij de lopers in 2 teams van 4 lopers om en om circa 50 kilometer lopen (waarbij de lopers elkaar normaliter na 2 kilometer afwisselen); de fietsers begeleiden de lopers en zorgen dat de juiste route wordt gelopen en de chauffeurs verplaatsen het lopersbusje, het masseursbusje en de camper langs of over het parcours. De masseurs zorgen dat de spieren van de lopers na de loop weer soepel zijn en de verzorgers zorgen dat de teamleden van voedsel en drinken voorzien worden – de cateringwagen dient hierbij als een rijdend restaurant! Slapen tijdens de Roparun is erg lastig; de lopers en fietsers krijgen de gelegenheid in de camper te slapen tijdens de rustperiodes totdat ze het andere team moeten aflossen. De verzorgers, chauffeurs en masseurs treft een ander lot – zij slapen achter het stuur (uiteraard niet als het busje rijdt), buiten of in de cateringwagen!

Het parcours leidde onder andere door verlaten dorpjes in Noord-Frankrijk, donkere bossen, kronkelende bergweggetjes en vele feestelijk versierde dorpen in Nederland. Erg indrukwekkende is de route langs Daniel den Hoed. Omdat de Roparun een non-stop estafetteloop is, gaat het besef van tijd snel verloren – zo ben je als loper soms met een mijnwerkerslamp op het hoofd omringd door fietsers aan het rennen op een donkere weg in Frankrijk en zo ben je als verzorger soms bezig een boterham te smeren in het schijnsel van een bouwlamp die door middel van een aggregaat van stroom wordt voorzien.

Voor het Sparta-team verliep de loop nagenoeg vlekkeloos; op wat kleine blessures na en het weeralarm dat voor overdag werd afgegeven, volgden de kilometers elkaar snel op. Het warme weer zorgde er wel voor dat er veel gedronken moest worden en dat het belangrijk was niet te vergeten te eten (ook al smaakt een aarbeientoetje na 2 dagen Roparun hetzelfde als een boterham met kaas).

Het zien van de Sparta-shirts alleen al leidde bij vele toeschouwers veelal tot positieve reacties. Uit volle borst werd onderweg vaak door de toeschouwers en het team het Sparta-lied ten gehore gebracht. De grappen over de degradatie van Sparta afgelopen seizoen volgden elkaar echter bij het naderen van Rotterdam-Zuid in hoog tempo op, maar dat mocht de pret zeker niet drukken! De ontvangst op de Coolsingel na ruim 500 kilometer Roparun voelde als een machtig moment met een mix van emoties van enerzijds het feit dat de teamprestatie was geleverd en anderzijds het feit dat ook dit jaar weer velen in hun naaste omgeving met de vreselijke ziekte te maken hebben.

Na de aankomst op de Coolsingel werden we onthaald in het Sparta Supportershome om daar onder het genot van een koud buffet en een drankje samen met familie en vrienden de rest van de middag door te brengen. Na een aantal toespraken waarin waardering voor de prestatie werd uitgesproken ging ieder zijn eigen weg; maar de herinneringen blijven, zelfs de nachten erna waarin we droomden dat de loper in de estafette afgelost moest worden en dat we om 4 uur ’s nachts bijna het idee kregen om pannenkoeken en tosti’s te maken.

Het was al met al een hele bijzondere belevenis en we kijken uit naar volgend jaar. 

Tanja Zevenbergen & Arno van den Vlekkert

 

z_mg_3550_small

img_0153_small

img_0157_small

img_0162_small

img_0175_small

img_0177_small

img_0178_small

img_0209_small

img_0258_small

img_0263_small

zp1020956-small